Hendrik J. Vos over dit originele fragment uit Histoire (1982):

"Ik plakte eerst een raster over het hele panel, en ging daarna met een gummachine (zoals die destijds wel door architekten en grafici werd gebruikt) de lichte delen daaruit weggummen. Zodat er verlopen en softe overgangen ontstonden, en niet de strakke grenzen die meestal bij plakraster gebruikelijk waren. Bij Histoire heb ik dat ook nog in twee lagen gedaan en als je goed kijkt is dat nog wel te zien."

Het onderstaande interview met Hendrik J. Vos kunt u lezen als een aanvulling op het interview in Myx nr. 44 (mei 2007).

Door Robin Schouten

Je hebt een duidelijke voorliefde voor sciencefiction en fantasy, al is het Kat-verhaal van Martin Lodewijk eerder pulp te noemen. Het heeft zelfs wat sadistische trekjes. Had je daar moeite mee of kon je je makkelijk conformeren aan Martin's ideeën?

O jawel. Voor een deel zaten er trouwens ook ideeën van mij in dat scenario, ik koos als setting Istanboel (voor de sfeer weer even Constantinopel genaamd), iets met hasjies en drugshandel, en een overdosis 'zinloos' geweld. Daar konden we ons aardig in vinden. Het slotpanel zou overigens niet hebben misstaan in Menno Kooistra's Bloeddorst-boek.

Het verhaal 'Histoire' dat in Myx nr. 44 staat, tekende je al in 1982 voor een Spaans stripblad. Heb je er veel aan veranderd of viel dat mee?

Ja en nee. Aan het verhaal of de tekeningen is niets veranderd. Maar de remake was nogal complex. Dit verhaaltje had ik, evenals 'Escapade' (uit De Kat in de Karpaten – RS), in de oorspronkelijke uitvoering volgeplakt met Normatone plakraster, wat lelijk werkt bij inkleuring. Dus heb ik de inkleuring gedaan op de scans van de oorspronkelijke rasterloze tekeningen. Daarna heb ik de rasterversie ook gescand, deze zwaar geblurd tot de punt verdwenen was, en deze scan er als een transparante layer overheen gezet. Ik vind het schaduweffect wel mooi, en er ontstaan hier en daar als gratis toegift ook nog wat grijze verdubbelingen van de lijnen omdat beide scans niet overal exact passen. Ja, Photoshop is een leuk computerspelletje

Ga je, behalve je oude verhalen opnieuw uitgeven, ook nieuwe strips tekenen voor de Edelpulp Reeks?

Ja, dat is zeker de bedoeling, Ik overweeg om volgend jaar in de Reeks een bewerking te maken van het Paardekop-boek, dat nu net is uitverkocht. Maar daarna komt natuurlijk het uur van de waarheid en moet ik per jaar 28 nieuwe pagina's gaan maken. Als dat niet lukt, ga ik misschien ook bundels van andere tekenaars in de serie uitgeven. Moeten ze wel Edelpulp gaan maken, natuurlijk.

Waarom geef je altijd zelf je strips uit?

Enerzijds min of meer noodgedwongen. Er was eigenlijk de laatste jaren geen tijdschrift waar ik mijn strips in vond passen, en albums met korte verhalen van niet zo bekende tekenaars, daar lopen niet veel uitgevers warm voor. De vaste figuur wordt dan te veel gemist, denk ik, commercieel niet haalbaar. Anderzijds houd ik er gewoon van om zo'n boek zelf te maken. De verhalen, lay-outs, logo's, omslag, intro- en promotiepagina's, alles is leuk. Ik schrijf ook de juichende tekst op de achterkant. Maar wat de commerciële niet-haalbaarheid betreft, daar zit wel veel waars in. Het zelf uitgeven is een heel leuke manier om van je overtollige spaargeld af te komen.

Een verhaal waar je al heel lang mee bezig bent is 'Jack Slender en de tiran van Titan'. Op je website staat daar een fragment van. Ga je dit verhaal nog afmaken?

Het verhaal is ondertussen omgedoopt tot 'Jack Slender en de Quark-generator'. Ik gebruik wel graag van die Vandersteen-alliteraties in de titel, maar de nieuwe titel klopt beter met de essentie van het verhaal, voor zover aanwezig. Ja, ik ga dat verhaal afmaken, voor Myx.

Het is tamelijk klassieke jongensboeken-sf, ik had een beetje de jarenvijftigstrip Dan Dare (Daan Durf) als voorbeeld in mijn hoofd, maar het is iets karikaturaler geworden. Ruimteschepen, planeten, professor Barabas-achtige technologie, tirannen, al dan niet waanzinnige geleerden, dat soort zaken vormen de ingrediënten van het verhaal. Geheel zonder gelaagdheid of subtiel verweven verhaallijnen. Ik hoop dat men het een beetje leuk vindt. Ik zou deze figuur Jack Slender wel verder willen ontwikkelen, en dat is wel nodig ook, want hij is nog wat kleurloos van karakter gebleven in dit eerste verhaal, als een speelbal van de gebeurtenissen. Ik heb met Willem Ritstier afgesproken om er tegen die tijd eens samen tegenaan te gaan.

http://www.xs4all.nl/~hjvos